Το Ισραήλ απήγαγε την Παλαιστίνια σοσιαλίστρια Khalida Jarrar και την βασανίζει

Του Asa Winstanley για το Middle East Monitor

Η Khalida Jarrar είναι πρωτοπόρα Παλαιστίνια ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών και των κρατουμένων. Είναι σοσιαλίστρια βουλευτής που εξελέγη στο νομοθετικό συμβούλιο της Παλαιστινιακής Αρχής, στο πλαίσιο του Μαρξιστικού Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP).

Όλα αυτά την καθιστούν εχθρό στα μάτια της σκληρής και εκδικητικής στρατιωτικής κατοχής του Ισραήλ. Το ισραηλινό καθεστώς βασανιστηρίων είχε την Jarrar μέσα και έξω από τη φυλακή εδώ και χρόνια, χωρίς να έχει κατηγορηθεί ούτε δικαστεί. Η τελευταία της «σύλληψη» συνέβη την περασμένη εβδομάδα όταν δειλοί ισραηλινοί κακοποιοί εισέβαλαν στην οικία της Ραμάλα, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, και την πήραν με την απειλή όπλου.

Διαβάζοντας την τελευταία ενημέρωση από την κόρη της Yafa, είναι σαφές ότι το Ισραήλ της επιβάλλει στέρηση ύπνου, η οποία είναι μια κοινή τεχνική βασανιστηρίων που χρησιμοποιείται από ιμπεριαλιστικά καθεστώτα και τιποτένιες δικτατορίες σε ολόκληρο τον κόσμο. «Η μαμά φάνηκε να είναι κουρασμένη και εξουθενωμένη από την στέρηση ύπνου», γράφει, μεταφέροντας ό,τι είδε ο πατέρας της για τα λίγα δευτερόλεπτα που του επέτρεψαν να μπει στο δικαστήριο-παρωδία του Ισραήλ ενώπιον του παράνομου στρατιωτικού «δικαστή», το οποίο έστειλε την Khalida Jarrar στη φυλακή. (Στην πραγματικότητα πρόκειται στρατιωτικο αξιωματικο· για πολλά χρόνια αυτοί οι ψεύτικοι δικαστές δεν είχαν καν την πιο βασική νομική εκπαίδευση)

«Φοράει ακόμα τα ίδια ρούχα που φορούσε τη νύχτα της σύλληψής της», λέει η Yafa.

Τώρα η Jarrar κρατείται σε απομόνωση. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο για εκείνη. Συνελήφθη αυθαίρετα και φυλακίστηκε από το Ισραήλ το 2015 και το 2017. Η όλη ορολογία που χρησιμοποιεί το Ισραήλ(σύλληψη, δικαστήριο, δικαστής) την κάνει να ακούγεται νόμιμη, όταν, στην πραγματικότητα, είναι εντελώς παράνομη. Εάν χρησιμοποιούνταν πραγματικές νομικές διαδικασίες, τότε η σύλληψη θα ακολουθούνταν από κατηγορίες, μια σωστή δίκη και μόνο τότε, εάν κριθεί ένοχη, μια καταδίκη.

Israeli forces attack Palestinian worshippers in Jerusalem’s Al-Aqsa mosque on 11 August 2019 [Faiz Abu Rmeleh/Anadolu Agency]
Ισραηλινές δυνάμεις επιτίθενται σε Παλαιστίνιους πιστούς στο τέμενος Αλ-Ακσά της Ιερουσαλήμ στις 11 Αυγούστου 2019 [Faiz Abu Rmeleh/Πρακτορείο Anadolu]

Το Ισραήλ είναι, σε κάθε περίπτωση, ένα ρατσιστικό καθεστώς βασανιστηρίων. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το στρατιωτικό καθεστώς του Ισραήλ είναι ιδιαίτερα ρατσιστικό διότι, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, αυτοί οι στρατιωτικοί νόμοι εφαρμόζονται μόνο στους Παλαιστίνιους.

Υπάρχουν, στην πραγματικότητα, δύο παράλληλα νομικά συστήματα που λειτουργούν υπό το ισραηλινό καθεστώς στη Δυτική Όχθη. Υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα το οποίο δίνει στους υπόπτους το δικαίωμα να έχουν δικηγόρο, δίκαιη διαδικασία και τα συνήθη πρότυπα αποδεικτικών στοιχείων, αλλά είναι μόνο για τους Ισραηλινούς Εβραίους, το οποίο δικαίωμα δεν ισχύει για τους Παλαιστίνιους απλώς και μόνο επειδή δεν είναι Εβραίοι. Το άλλο είναι το σύστημα στρατιωτικής αδικίας του Ισραήλ, το οποίο έχει ποσοστό καταδίκης 99,7%, και εφαρμόζεται μόνο στους Παλαιστίνιους. Αυτά τα παράλληλα νομικά συστήματα είναι η ίδια η ενσωμάτωση της λέξης απαρτχάιντ της Αφρικής: «διαχωρισμός».

Δεν πρόκειται για κάποια προσωρινή, αναγκαία κατάσταση πολέμου. Οι στρατιωτικοί κανονισμοί, εξάλλου, είναι απαραίτητοι υπό πραγματικές συνθήκες αμυντικού πολέμου, όπως όταν η ναζιστική Γερμανία βομβάρδιζε τη Βρετανία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το στρατιωτικό καθεστώς του Ισραήλ σχεδιάστηκε αντίθετα ως ένα μόνιμο, αποικιακό σύστημα για την επ’ αόριστον καταπίεση των ιθαγενών της Παλαιστίνης. Έχει ως στόχο να τους τιμωρήσει απλώς επειδή είναι Παλαιστίνιοι, με στόχο να γίνουν οι ζωές τους τόσο άθλιες και δύσκολες που θα εγκαταλείψουν τη γη τους οικειοθελώς.

Αυτή είναι μια θλιβερή ελπίδα. Οι Παλαιστίνιοι αντιστέκονται σε αυτήν την αποικιοκρατική καταπίεση εδώ και περισσότερα από 120 χρόνια, και θα συνεχίσουν να το πράττουν για όσο τους αρνούνται τα πιο βασικά δικαιώματά τους.

«Δεν θα σταματήσω ποτέ να μιλώ», δήλωσε η Καλίντα Τζαράρ το Μάρτιο του τρέχοντος έτους. Μόλις είχε απελευθερωθεί από την πιο πρόσφατη αυθαίρετη κράτησή της τον Φεβρουάριο. Τώρα, επέστρεψε σε ισραηλινή φυλακή, μια από τους 460 Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους που έχουν φυλακιστεί επί του παρόντος χωρίς να τους απαγγελθούν κατηγορίες ή να δικαστούν από το σιωνιστικό κράτος.

Η οικογένεια της Jarrar τονίζει ότι η διεθνής πίεση στο Ισραήλ μπορεί να κάνει τη διαφορά και θα μπορούσε να τη βοηθήσει να απελευθερωθεί. Η ομάδα αλληλεγγύης των παλαιστίνιων κρατουμένων Samidoun ζητά δράση και έχει προτείνει ορισμένους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να συμμετάσχουν στην εκστρατεία για την απελευθέρωση της Khalida Jarrar. Το καλύτερο και πιο αποτελεσματικό, ωστόσο, θα ήταν να τερματιστεί η βάναυση ισραηλινή κατοχή τώρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s